Geschiedenis

“Voor een vereniging die nog gelooft in haar toekomst is het belangrijk even achterom te kijken.”

KSA in de jaren 50

Voor KET moeten we daarom vertrekken in de jaren 50. Toen bestond er in Beveren een sterke KSA-beweging (Katholieke Studenten Actie) die een creatief verlengstuk kreeg … Eens de KSA-broek uitgegroeid bleven verschillende oud-leden nog samenkomen en tal van sportieve en culturele activiteiten organiseren. Vele leute was hen ook niet vreemd !

Het was geen loutere studentenbeweging meer, verschillenden leden studeerden nog maar anderen stonden reeds op de werkvloer. Zij doopten hun vereniging “Kamer Edelweiss” – “Nobilitas et Sapientiae”.  Een vriendenkring waarvoor men zich kandidaat moest stellen om opgenomen te kunnen worden.

Men moeste van onberispelijk gedrag zijn …”  Alhoewel …

Begin jaren 60 stapten ook de latere stichters van KET over naar Kamer Edelweiss dat uitgroeide tot Kamer Edelweiss Hoogstudentenvereniging. Eenmaal het studentenleven voorbij, was ook het lidmaatschap van Kamer Edelweiss niet meer zo vanzelfsprekend en zochten sommigen hun heil in een nieuwe culturele uitdaging : een toneelgroep !

Beveren geloofde in ons …

Er kwam dat eerste stuk : Dodencel 53. Een stuk enkel voor mannen want studentenclubs waren enkel voor mannen toegankelijk. Er waren opvoeringen in Beveren, Haasdonk en Melsele. Met succes. Het gemeentebestuur van Beveren met schepen van Cultuur Alfons Lambers en burgemeester Marcel Van der Aa, de Piet Stautkring, de VTB-afdeling Beveren en het Davidsfonds beloofden hun onvoorwaardelijke steun bij de verdere werking.  Men geloofde dus in ons ! Een toneelvereniging moest en zou er komen !

1963 de oprichting van Kamer Edelweiss Toneelgroep

En zo stichtten Walter Cools, Paul De Meersman, Francois Smet, Walter Mertens, Juul De Meersman en Wim Van Remortel in 1963, volledig onafhankelijk van Kamer Edelweiss Hoogstudentenvereninging,  Kamer Edelweiss Toneelgroep of kortweg KET.  Met veel jeugdig overmoed en onder het motto “Audaces fortune juvat” werd Francois Smet voorzitter, Walter Mertens ondervoorzitter, Walter Cools secretaris en Paul De Meersman schatbewaarder… en de wereld behoort inderdaad aan de durvers, want in de tijd van opkomende televisie was het niet zo evident om een toneelkring op te richten en al zeker niet na het ter ziele gaan van de toneelkring in Beveren: ‘Ic Dien’ o.l.v. Raymond Stijnen.

De stichters bij het 30-jarig bestaan in 1993. V.l.n.r.: Juul De Meersman, Wim Van Remortel, Walter Mertens, Walter Cools, Francois Smet en Paul de Meersman

Mannen EN vrouwen …. oeioeioei….

Aan durf geen gebrek want KET ging -uiteraard- tegen alle moraal van die tijd in gemengd spelen maar zo eenvoudig was dat blijkbaar niet …

Op Pasen 1963 werd de groep boven de doopvont gehouden in de feestzaal van de centrumschool, uiteraard met een echte receptie en verschillende sprekers : Alfons Lambers, schepen namens de gemeente Beveren, Gust Deckers namens het Davidsfonds en Francois Smet en Walter Cools namens KET.

Maar al snel kwamen de eerste praktische problemen op ons af : een goede (lees betaalbare) regisseur vinden, een aangepast stuk, een zaal, … en nog zoveel meer.

En spelen zouden we …. maar waar ?

Waar spelen ? De keuze was niet groot, het Gildenhuis was zowat de enige mogelijke zaal in Beveren. Maar daar werd elk weekend een film gedraaid en gemengd toneel was voor het bisdom, eigenaar van het Gildenhuis, destijds not done !

Ten strijde naar het Bisdom Gent

Teneinde niet in conflict te komen met het bisdom en met de plaatselijke Deken Richard Weemaes maakte deze laatste een afspraak met de Gentse Bisschop. Walter Cools en Francois Smet togen samen naar Gent om hun zaak te bepleiten. En met succes. We kregen de toelating onder twee voorwaarden : de vrouwelijke spelers moesten een familiale band hebben met de mannelijke spelers en elke repetitie moest met een gebed starten ! Dit beloofden we uiteraard op ons ‘eerste communiezieltje’. Maar eens terug in Beveren deden we gewoon ons goesting m.a.w. we trokken er ons niets van aan. KET was toen misschien al een voorbode op de nakende studentenrevoltes van de jaren 60.

Plaats voor toneel of voor film ?

We konden dus in het Gildenhuis spelen, maar daarmee waren alle problemen nog niet van de baan. In het weekend en maandagavond werd daar film gedraaid … ooit hebben we wel eens de enkele filmbezoekers op maandagavond aan de poort opgewacht met de melding dat de vertoning die avond niet doorging. Zo konden we wat vroeger aan de decorbouw beginnen ! Toen al voelden we de nood aan een degelijke zaal of cultuurcentrum … maar dat was wachten tot 1996.

1963 Onze eerste “echte officiële” opvoering

We vonden in Sint Niklaas een regisseur: Bert Pauwels en wij planden de vertoning van ‘De Fluwelen Handschoen’ van Rosemary Cassy op 9 en 14 november 1963 in het Gildenhuis in Beveren en op 29 december 1963 in het Parochiehuis in Melsele.

Wijlen Bert Pauwels
Staande v.l.n.r.: E.H. Walter Mertens, Wim De Schepper, E.H. Herman Vereecken, Frater Franois Smet, regisseur Bert Pauwels, Rita Mertens, Walter Cools, E.Z. Frieda Vuylsteke. Zittend Eerwaarde zusters Ina Vuylstecke, Mia De Rijcke en Frieda Willems. En het bisdom was tevreden: gemengd maar celibatair!

En door Bert Pauwels kwamen we ook in contact met Raymond De Roeck, die toen eerste grimeur was bij de toenmalige BRT. Raymond heeft jarenlang in onze groep prachtig werk geleverd en werd zelfs met zijn echtgenote en kinderen actief lid.

Wim De Schepper wordt hier door wijlen Raymond ‘handig’ bijgewerkt.

Repeteren zonder ijskast

En repeteren vraagt u ? Dat deden we in het begin in het Gildenhuis en wat later gebruikten we een zolder bij de familie Weyn.  Bij Jef Weyn op de Markt was in de achterbouw een grote ruime zolder : moeilijk bereikbaar, met een steile houten trap, over een duistere zolder naar een ruimte die we konden inrichten als repetitielokaal. Primitief maar het lukte … in het begin zelfs zonder ijskast !

De geschiedenis herhaalt zich en alles komt terug

En we hadden de smaak te pakken. Voor ons volgende stuk kozen we “Een inspecteur voor U” van J.B. Priestley in regie van Bert Pauwels.

We speelden op woensdag 15 en donderdag 16 april 1964, midden in de week want op de weekends was er film in het Gildenhuis. Vrijdag moest het decor worden afgebroken en pas dinsdag kon hij opgesteld worden want maandagavond was er nog film, maar soms voor zo weinig mensen dat wij bij de inkom gingen staan om te melden dat de film niet doorging, dat mocht de pastoor natuurlijk niet weten !

En ja … meer dan 45 jaar later in 2010 speelden we met KET opnieuw dit stuk, ditmaal in de bewerking van regisseur Ronny Verheyen onder de titel “De Inspecteur”. De rol van inspecteur werd opnieuw door Francois Smet (deze keer op gepaste leeftijd) gebracht en Walter Cools zaliger speelde Arthur Birling, de vader die destijds door Wim De Schepper werd gespeeld.

In de bezetting kregen we v.l.n.r. op de foto: Herman De Rop, Wim De Schepper, Hilda Willems, Francois Smet, Agnes Stoop (+), Walter Cools (+) en Rita Smet.

1964 KET viert 1-jarig bestaan :

KET 1 jaar en dat moest gevierd worden !

En hier kwam Jo Daems zaliger, leraar aan de academie, in beeld als later regisseur.

En om dit eerste speelseizoen te sluiten namen we deel aan het wagenspel op tekst van Jozef Van De Velde tijdens de grootse viering van 350 jaar Markt en Jaarmarkt te Beveren. Er was een historische stoet met Albrecht en Isabelle op de grote markt in augustus 1964.  Een goede opwarming voor ons tweede speelseizoen 1964-65.

En wie betaalde dat allemaal ?

Ondertussen begonnen we ons ook financieel te organiseren. We deden aan ere- en steunleden-werving voor de prijs van 100 Belgische Frank (2,5 euro) en 50 Belgische Frank (1,25 euro). De namen van de leden werden gepubliceerd in de plaatselijke gazetten (o.m. De Beverse Post en het Vrije Waasland: zie hieronder de 1ste lijst).

1965 KET viert haar 2-jarig bestaan :

Op zondag 25 april kregen we weerom de gelegenheid om te feesten. KET bestond dan immers 2 jaar en wij vierden de opening van ons lokaal in de Gravendreef (waar we tot 2019 hebben verbleven). Pittig detail : Z.E.H. Deken Weemaes heeft nog ons lokaal ingezegend !

En het was een geslaagde viering ! “Het Vrije Waasland” zag het zo: “Na de ernstige toespraken werd alles mild met schuimwijn overgoten terwijl een dicht rookgordijn er mede toe bijdroeg dat er ten lange laatste voor velen nog slechts een troebel beeld van dit prettig lokaal overbleef. Al bij al een geslaagde inhuldiging en een datum die lang niet als de minst memorabele in het verslagboek zal worden opgetekend, een gezellige viering die de banden tussen de KET-familie heeft dichter gesnoerd en menselijke kontakten heeft hernieuwd.”

KETJE, ons eigen tijdschrift

Eerst nog een belangrijk feit uit het seizoen 64-65: we kregen zowaar een heus tijdschrift “KETJE” onder impuls van Herman De Rop en Hugo Willems. Met een beetje moeite en misschien een vergrootglas kan je lezen hoe “een kind ons geboren is” door Herman De Rop alias Tuurke.

1965 – 66 “De wereld is een schouwtoneel”

Het seizoen 1965-66 stond in het teken van de cyclus “De wereld is een schouwtoneel” welke door KET in samenwerking met de Piet Stautkring werd georganiseerd. We presenteerden een indrukwekkend programma met 15 verschillende data doorheen het jaar waarbij de toneelvoorstellingen doorgingen in het Gildenhuis en de voordrachten in het lokaal van KET.

En dat gemengd spelen ?

16 juli 1966 een niet te missen datum : de inhuldiging van KET zijn “eerste dames-WC”  op het lokaal. Dit ging gepaard met een heuse plechtigheid en een “modus operandus” …want het was enkel nog maar voor de “kleine boodschap”!! Herman  De Rop, stichter-ontwerper, deed een openingswoord, las het 5 artikel tellende gebruiksreglement voor en Lilianne De Schepper kreeg plechtig de sleutel overhandigd.

1967 KET viert haar eerste Lustrum :

Op zondag 1 oktober 1967 vierden we ons 5-jarig bestaan : het eerste lustrum ! Een uitgebreide receptie op het lokaal met Jo Daems als gastspreker over de toekomst van het liefhebberstoneel in het Waasland. En aan de gezichten van voorzitter Francois Smet, schatbewaarder Paul De Meersman en secretaris Walter Cools te zien, ging het er ernstig aan toe :

1968 KET speelt haar eerste “groot stuk” :

Na de samenwerking met de Piet Staut Kring gingen we op zoek naar een nieuwe partner. Het werd de Koninklijke Katholieke Turnkring Beveren (KKTB) “Door Eendracht Sterk” (DES).

Met hen brachten we “Boevenbal” van Jean Anouilh, een zeer pittig comedie-ballet, “une piece rose”, een burlesk blijspel dat, door de balletten die er doorheen zijn geweven, een streling was voor oog en oor. Voor deze balletten deden we een beroep op de turnkring, dus voor de eerste keer een co-productie. Leo Vertongen leverde een prachtige prestatie als regisseur van een 10-tal spelers en meer dan 30 figuranten, in totaal bijna 60 medewerkers op en achter de scene!

1969 KET wint Provinciaal Toneeltornooi :

“Suiker” van Hugo Claus brachten we op 24, 25 april en 14 mei 1969 in het kader van het Provinciaal Toneeltornooi. In een prachtig decor, ontworpen door Wim van Remortel zaliger, en met een sterke bezetting wonnen we met glans dit tornooi en eindigden als enige groep in 1ste categorie. Walter Cools kreeg zelfs nog een speciale vermelding voor “zuivere taal”!

Uit de gazet : zittend v.l.n.r. Francois Smet, Herman De Rop, Wim De Schepper en Monique Rosseel. Staande v.l.n.r. Maurits Apers, Walter Cools, Etienne Huyghe en Jaak Van Der Helst.
We kregen appreciatie vanwege het gemeentebestuur, met burgemeester Gerard Lesseliers (3de van rechts) en schepen van cultuur Alfons Lambers (4de van rechts), die ons plechtig ontvingen op het gemeentehuis.

In een van de krantenartikels hierover lezen we: “…voorzitter Francois Smet zegt dat hij nog dikwijls aan de deur van het gemeentehuis zal komen kloppen en hij beukt er zelfs al aanstonds op door aan te dringen op de bouw van een volwaardige toneelschouwburg…”

En de redacteur maakte tussen haakjes de bedenking: “…De toekomst zal uitwijzen of over dit voorstel zal worden gezegd: zo leerden de Ketters maar zij doolden!”

EN ZIJ DOOLDEN NIET!

1971 KET verbroederde met BLAU :

20 maart 1971 was een belangrijke datum in de geschiedenis van KET. Op die dag verbroederden we voor het eerst met kabaretgroep Blau in het mini-theater in de Stationsstraat. En in dit mini-theater brachten voor het eerst een toneelspel van Carl Wittlinger in een regie van Bruno De Vuyst op zaterdag 3 en zondag 4 april 1971.

1973 KET viert 10-jarig bestaan :

10 jaar KET in de feestzaal Verstraeten…en onze drukker Walter had er weerom zijn plezier in om enkele taalfoutjes in ons menu te monteren ! Naderhand kwamen de juiste menu’s op tafel!

Het succes van onze opvoering en alle “media” aandacht van “de Gazet Van Antwaarpen” die daarmee gepaard ging zorgden ervoor dat nieuw en jong talent zich spontaan aanmeldde bij KET.

1974 KET en Reynaert spelen hun eerste co-productie : Boerenpsalm.

Het toneelseizoen 1973-74 werd besloten met een unieke gebeurtenis in de geschiedenis van KET. Voor het eerst realiseerden we een co-productie met onze zustervereniging van Melsele Toneelvereniging Reynaert.
We brachten BOERENPSALM van Felix Timmermans in een toneelbewerking van P.G. Veens en een regie van Maurits Apers. Met een 40-tal acteurs uit beide verenigingen speelden we in Melsele en in Beveren elk 3 geplande vertoningen met nog eens een extra vertoning in elke gemeente.  De kranten blokletterden terecht: “Boerenpsalm-opvoering werd mijlpaal in Wase toneelleven”. Walter Cools schitterde in de rol van boer Wortel.
Bij de vertoning van 25 april kregen we het bezoek van mevr. Felix Timmermans, haar dochter Clara en haar kleinzoon.

Op bovenstaande foto zien we hoe voorzitter Francois Smet mevrouw Timmermans verwelkomt met een bloemetje. Uiterst links wijlen schepen van cultuur Alfons Lambers en rechts mevr. Clara Timmermans en de heer Roger Van Garsse, toenmalig voorzitter van het Algemeen Katholiek Vlaams Toneelverbond.
Walter Cools in een glansrol als Boer Wortel

1975 een primeur voor het Waasland :

Het 13de speelseizoen van KET werd ingezet met de opvoeringen van “Pygmalion” van George Bernard Shaw in regie van Arnold Willems. Dit toneelstuk dat tot musical werd bewerkt onder de titel “My fair Lady” werd voor KET weerom een “super”productie”! Een 20-tal acteurs en een technische ploeg om U tegen te zeggen stonden garant voor een groot succes.

De technische ploeg zorgde voor een “staaltje van podiumtechniek” door het gebruik van een draaischijf geleend bij de toenmalige BRT (wij hadden leden met connecties). De kranten spraken van een primeur voor het Waasland!

v.l.n.r. op de 1ste rij: Gislain Panis, Hilaire De Wreede, Mia Thiron, regisseur Arnold Willems (den Bob), Gallienne Kips, Walter Cools op de 2de rij: Walter Mertens, Marc Rothier, Wim De Schepper, Francois Smet, Jeanne De Vuyst en Monique De Bruyne.

1977 KET wint het 2 jaarlijkse Provinciaal Toneeltornooi

Met “De Prijs” van Arthur Miller in regie van Maurits Apers won KET het Provinciaal Toneeltornooi. Er namen 8 toneelkringen deel, die op voorhand geselecteerd waren uit een 60-tal Oost-Vlaamse toneelkringen. Met meer dan 85 procent van de punten werden we als enige geklasseerd in 1ste categorie.  Weerom reden om te feesten! Een officiële proclamatie op het Provinciehuis in Gent. Het al traditionele plechtige ontvangst op het gemeentehuis van Beveren, de logische grote receptie en natuurlijk de obligatoire toespraken o.m. van de voorzitter maar ook vanwege het kersverse gemeentebestuur. Op 1 januari 1977 ontstond de nieuwe gemeente Beveren na een grote fusieoperatie en toen reeds beloofden zij ons een spoedige realisatie van een echt cultuurcentrum … het duurde toch nog tot begin van de jaren 90 eer het zover was ! Wat wil je, de fusie-problematiek kende andere prioriteiten !

V.l.n.r. Francois Smet, Hugo Willems(techniek), Walter Cools, Maurits Apers (regisseur) en Wim De Schepper, zittend Dianne Lauwers
De proclamatie in het provinciehuis te Gent door depute Temmerman. Voorzitter F. Smet, secretaris W. Cools en schatbewaarder P. De Meersman waren fier aanwezig.
Een hartelijke proficiat van de depute voor cultuur van de Provincie Oost-Vlaanderen en een glunderende voorzitter van KET.

En KET … die besloten het seizoen met de 5de BLAU-KET feesttent op de Grote Markt tijdens de Beverse Feesten.

Waar is de tijd? Mooie herinneringen!
Francois Smet interviewt de blau-leden Renaat Stoop, Jacques Bosman en Wilfried Van De Velde tijdens hun optreden in de tent met hun beroemde “grafschriften”.

1978 KET viert haar 15-jarig bestaan

Ter gelegenheid van ons 15-jarig bestaan in het seizoen 1977-78 wilden wij ons publiek speciaal verwennen. Toenmalig KET-bestuurslid, Hugo Willems-zaliger, kreeg het idee om de opvoering van “De Mirakelmakers” een vervolg te geven en… hij schreef dat vervolg zelf : “Aan den toog in Prospeer” en Walter Cools-zaliger die regisseerde!

v.l.n.r. Marjan De Munck, onze voorzitter Jacques Bosman (in een afgeslankte versie, als koster), Herman Waterschoot en Walter Mertens.

De kranten waren lovend (op enkele zeurpieten-would be cultuurfanaten na). Zo o.m. De Voorpost: “Wie dacht dat KET, de onbetwistbare laureaat van het Provinciaal Toneeltornooi 76-77, op zijn lauweren zou gaan rusten, heeft het verkeerd voor. Deze Beverse groep legt zoveel dynamisme en creativiteit aan de dag dat zij steeds weer nieuwe horizonten aanboort in de amateurstoneelwereld. KET beweegt zich al 15 jaar tussen het sterk diepgaand theaterwerk en het probleemloze, maar soms virtuoze, volkstoneel. Een gewaagde combinatie die KET echter groot succes opleverde en een brede publieke belangstelling”.

En van feesten daar kenden KET al wel iets van ….

Schepen van cultuur Alfons Lambers vertegenwoordigde de gemeente en sprak ons moed (en subsidies) in.
Toespraken van de voorzitter Francois Smet (links) en de secretaris Walter Cools, toen 41 jaar oud.

1979 KET voorspelt de toekomst

KET bracht “Klucht van den braven moordenaar” van Jos Janssens in de regie van Walter Cools. 5 opvoeringen met 17 spelers en een massa medewerkers achter de schermen. Het stuk speelde zich af in de gevangenis van Veurne, overgebracht naar Beveren in het Bevers dialect. Was dit een voorspelling voor een “echte” gevangenis in Beveren ?

“Het Vrije Waasland” titelde : Beverse moordenaar veroorzaakte een stormloop naar het parochiecentrum ! Aangenaam volkstoneel.

We herkennen op de foto nog vele oude-KET-gedienden en spijtig genoeg velen die ons reeds verlaten hebben: Marianne De Munck, Walter Mertens, Wim De Schepper (+), Etienne Huyghe, Mon Melis (+), Nicolle Roggeman, An Wilssens, Herman Waterschoot, Gislain Panis (+), Mark Rotthier, Walter Cools (+), Paul Melis, Hilaire De Wreede (+), Johan Lambers, Herman De Rop, Frieda Geleyn en Lieve Cools (toen heel klein, uiterst rechts).

Daarna ging het terug wat ernstiger. Een vertoning die in feite in de periode mei-juni als afsluiter van het 16de speelseizoen geprogrammeerd stond, maar wegens een ongeval van een acteur moest uitgesteld worden. De thriller “De Volle Waarheid” werd dan gebracht in het parochiecentrum op 7 en 8 oktober 1979 in regie van Maurits Apers. De jury van het Provinciaal Klasseringstornooi 79/80, die op de laatste vertoning aanwezig was, plaatste ons in 1e categorie! Proficiat!

En nog een foto uit de gazet : v.l.n.r. Gallienne Kips, Diane Lauwers, Walter Cools, Johan Lambers, Frieda Geleyn, Maurits Apers, Francois Smet, Walter Mertens en Jo De Mayer.

1980 KET en BLAU verhuizen naar de Gravendreef

1980 was voor KET en BLAU een heel bijzonder jaar. Op 1 januari moesten wij ons lokaal in de Stationsstraat (dat wij sedert 1971 betrokken) verlaten door een wisseling van eigenaar.
Er werd gezocht en gevonden: een vrij grote ruimte op de hoek van de Markt en de Gravendreef, eigendom van Roger Van Roeyen, gemeentesecretaris.
Maar…koken kost geld! Om een repetitielokaal, verbruikslokaal, atelier, verlichting, verwarming, enz. in te richten was er veel geld nodig ook al werd er door vele leden elke avond hard gewerkt. De kosten werden geraamd op om en bij de 500.000 Bef (12.500 euro).

Na vele weken hard zwoegen konden we ons lokaal eindelijk “officieus” (enkel voor leden van BLAU en KET) openen op zaterdag 28.06.1980. De officiële opening van het BLAU-KET mini-theater kwam er op 16 januari 1981 met – hoe kan het ook anders – de traditionele feestelijkheden en doorlopende optredens van BLAU-KET.

Een aandachtig luisterend gezelschap naar sprekers en zèlfs een zang-optreden van Emmy Thiron tijdens de opening!

1981 een massaspel met meer dan 500 acteurs

Op 19, 20, 26 en 27 september werd in het park van Kasteel Cortewalle het massaspel “SEFKE DE PUITENSLAGER” gebracht op initiatief van Het Pillorijn.
De historie van de Beverse Schandpaal werd op tekst gebracht door Theo Bauwens. Wim De Schepper van KET vertolkte de puitenslager. Het geheel werd geregisseerd door Leo Vertongen en Marcel De Munck was co-regisseur.
KET en BLAU zorgden samen voor een 40-tal acteurs en er werd beroep gedaan op een toen nog pas opgerichte toneelgroep “De 4 Sinten”.
Bovendien waren echter nog een 500-tal figuranten nodig… deze werden gezocht en gevonden in het Beverse verenigingsleven.

1982 BLAU-KET bestaat 10 jaar

In augustus 1982  vierden we 10 jaar BLAU-KET-tent op de Beverse Markt.

1982-1983 het 20ste speelseizoen en een voorzitterswissel

Wij speelden in dit jubileumjaar maar liefst 3 verschillende stukken :

  1. “Waar de sterrre bleef stille staan” als ode aan Felix Timmermans in regie van Maurits Apers, die eigenhandig de Lierse dompelaars omvormde tot sukkelaars uit het Soete Waasland.
  2. “Parochievrijers” van Gaston Martens in een regie van Walter Cools.  Niet minder dan 20 acteurs en evenveel medewerkers achter de schermen deden ons genieten van één van de meesterwerken van de Vlaamse toneelschrijver.
  3. “Kattinnen” van Valentin Chorell in regie van Reinhilde Demets in het Parochiecentrum.

De kranten schreven: “een entoesiast publiek voor een entoesiast KET dat 20 jaar jong is”!!

Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van KET organiseerden we … inderdaad een
uitgebreide receptie in het Blau-KET-minitheater met een feestbanket en een “grootse” aankondiging. Een voorzitterswissel, Francois Smet werd schepen van de gemeente Beveren en gaf de taak van voorzitter door aan Walter Cools.

Suskewiet, Pietje Vogel en Schrobberbeeck, of Walter Cools, Walter Mertens en Wim De Schepper, als drie Beverse sukkelaars.
Jacques Bosman als Bolle Verbuyck en Walter Cools zaliger als Rarus.
Op bovenstaande foto staan de kattinnen samen: Rita Smet, Kristine Steyaert, Gallienne Kips, Hilde Van Overmeiren, Corry Buys, Nicole Roggeman, Iris Stoop, Frieda Geleyn en Marjan De Munck
Op bovenstaande foto de erevoorzitter en de nieuwe voorzitter aan het woord voor een talrijk opgekomen publiek.

1984 Revue “Beveren da´s heel ons leven” door BLAU

In juni 1984 waren er binnen KET belangrijke besprekingen!
Bedoeling was om grondig van gedachten te wisselen over enkele “problemen” vooraleer het volgende seizoen op punt te stellen.
Dit seizoen wordt moeilijk en “ingekort” omwille van de geplande Blau-revue (en onze deelname daaraan) en het nakend massaspel op Cortewalle.

Ondertussen waren er ook contacten met een groep jongeren “De 4 Sinten”.  Een samenwerking bleek er niet te kunnen komen en hun bestaan was van korte duur. En in september-oktober 1984 volgde dan de onvergetelijke revue “Beveren da’s heel ons leven” door kabaretgroep BLAU in regie van Roland Raeymaeckers met assistentie van Walter Cools en KET.

1985 Het massaspel “Sefken en de Geuzen”

In 1985 stond ons een groots gebeuren te wachten: “SEFKEN EN DE GEUZEN” door Theo Bauwens, een massaspel van de Orde van het Pilorijn met toneelproductie van KET. De regie was in handen van KET-regisseur Leo Vertongen. Plaats van het gebeuren was het domein  Cortewalle op 6, 7, 8, 13, 14 en 15 september 1985.

Naast kabaretgroep Blau namen ook de andere Beverse toneelkringen deel aan dit groots gebeuren.  Naast de 80 à 90 sprekende rollen waren er nog 500 figuranten al of niet te paard komende uit al de deelgemeenten van Beveren.